اهمیت روزافزون بازرسی فنی در ایمنی آسانسور
با افزایش سالانه ساخت و ساز در کشور و با ازدیاد تعداد آسانسورها، نقش بازرسی در تضمین ایمنی آسانسورها در ساختمان بسیار پررنگتر شده است. شرکتهای بازرسی فنی، در این فرآیند به ارزیابی قطعات و عملکرد مجموعهی آسانسور و میزان تاثیرشان در ایمنی میپردازند. از سیستم مهار افزایش سرعت (گاورنر) و ترمز ایمنی گرفته تا مدارهای ایمنی و طناب فولادی آسانسور.
«پلکان» در گفتوگو با مجتبی ذوالفقاری، دبیر تدوین استانداردهای ملی نوین آسانسور ۶۳۰۳-۲۰ و ۶۳۰۳-۵۰، به بررسی مهمترین نقاط و قطعات حیاتی ایمنی در آسانسور و مطالباتی میپردازد که کاربران باید از شرکتهای بازرسی و شرکتهای نصب داشته باشند.
انواع بازرسی آسانسور
پیش از این گفتوگو، به معرفی انواع بازرسیها میپردازیم:
- بازرسی اولیه: این بازرسی پس از اتمام نصب و پیش از بهرهبرداری از آسانسور انجام میشود تا از عملکرد ایمن آن اطمینان حاصل شود.
- بازرسی ادواری: این نوع بازرسی بهصورت سالیانه (یک بار در سال) و با هدف بررسی عملکرد قطعات آسانسور بر اساس استانداردهای مربوطه صورت میگیرد.
- سرویس و نگهداری ماهانه: این بازدید فنی بهطور منظم و ماهیانه توسط شرکتهای آسانسوری انجام میشود تا نقصهای جزئی شناسایی و رفع شوند.
گفتوگو با مجتبی ذوالفقاری : قطعات حیاتی و وظایف کاربران
مجتبی ذوالفقاری، دبیر تدوین استانداردهای ملی نوین، در پاسخ به پرسشهای خبرنگار «پلکان» به تشریح نکات کلیدی پرداخت.
اولویت در بازرسی فنی کدام قطعات است؟
مجتبی ذوالفقاری، دبیر تدوین استانداردهای ملی نوین، در پاسخ به خبرنگار پلکان گفت:« در بازرسی فنی، اولویتی بر هیچکدام از قطعات و سیستمها وجود ندارد، بلکه تمامی آنها باید مورد بررسی قرار گیرد؛ اما چهار قطعهی ایمنی شامل (قفل در، ضربهگیر، گاورنر و ترمز ایمنی)، میبایست گواهینامه شخص ثالث داشته باشند، بعلاوه چند مورد دیگر در آسانسورهایی خاص، مانند بخشهایی از تابلوفرمان و سیستم جلوگیری از افزایش سرعت به سمت بالا نیز باید گواهینامههای مربوطه را داشته باشند.»
مدت زمان بازرسی چقدر است؟
او درخصوص مدتزمان انجام بازرسیها اذعان کرد:« بهطور کلی مدتزمان مراحل بازرسی قابل پیشبینی نیست و به نوع آسانسور، وضعیت نصب آسانسور، انطباق آن با استانداردها، و مدارک ارایه شده بستگی دارد. اگر در مرحله اول، بازرسین با انجام فرایند بازرسی و انجام آزمونها و بررسی مدارک فنی آن را تایید کنند، این فرآیند در همان مقطع تمام میشود؛ اما اگر آسانسور با عدم انطباق با استاندارد مواجه شود، این پروسه به مراحل بعدی بازرسی میانجامد.»
نقش کاربران و آگاهی آنها در فرآیند بازرسی
به گفته دبیر تدوین استانداردهای ملی نوین:«کاربران را باید به دو دسته تقسیم کرد:
۱. مالکین و کارفرمایان (متقاضیان نصب):
مهمترین نکاتی که این گروه باید بدانند عبارتند از:
- حتماً در قرارداد خود، استفاده از قطعات استاندارد را قید کنند.
- حتی اگر آسانسورشان دارای تأییدیه اولیه است، باید بهصورت ماهانه توسط شرکتهای تأییدشده سرویس و نگهداری شود.
- برای نصب، حتماً به شرکتهای دارای مجوز از مراجع ذیصلاح (مانند وزارت صمت یا اتحادیه) مراجعه کنند. مراجعه به شرکتهای غیرمجاز، باعث بروز مشکل در ثبت درخواست بازرسی و افزایش چندبرابری هزینهها خواهد شد.
لیست شرکتهای مجاز در وبسایت سازمان ملی استاندارد، پرتال وزارت صنعت استان و همچنین وبسایت تشکلهای صنعتی مانند سندیکا و اتحادیه قابل مشاهده است.»
مطلب سودمند مرتبط : لیست تمام شرکت های مجاز آسانسور ( به تفکیک استان )
۲. مصرفکنندگان و ساکنین:
«این افراد برای کسب اطمینان از استاندارد بودن آسانسور ساختمان، میتوانند شناسهی درجشده در کابین آسانسور را به سامانه پیامکی ۱۰۰۰۱۵۱۷ (مربوط به سازمان استاندارد) ارسال کنند تا نتایج استاندارد بودن یا نبودن آن برایشان پیامک شود.»
تأکید نهایی بر بازرسیهای ادواری
مجتبی ذوالفقاری در انتها بیان داشت:« شرکتها و بهرهبرداران آسانسور( مدیران ساختمان)، هم برای امنیت خود و هم برای حصول اطمینان از تغییراتی که در آسانسور اتفاق میافتد، باید به انجام بازرسیهای ادواری سالیانه مقید و مکلف باشند.»
جمعبندی: ایمنی، یک زنجیره به هم پیوسته
در نهایت، ایمنی آسانسور حاصل زنجیرهای از عوامل زیر است:
- تدوین استانداردهای بهروز
- طراحی دقیق و مهندسیشده
- نصب صحیح توسط شرکتهای مجاز
- انجام بازرسیهای فنیِ اولیه و ادواری
- سرویس و نگهداری منظم و ماهانه
آگاهی و مطالبهگری مالکان و مدیران ساختمان نیز نقشی کلیدی در بهبود عملکرد این چرخه و تضمین امنیت پایدار ایفا میکند.
بدون دیدگاه